Mój chłopak jest czarnoskóry!

W reakcji na problem Gosi wiele osób może stwierdzić: „Po prostu nie przejmujcie się opiniami i bądźcie razem!”. Niestety, rzadko jest to takie proste.

Skąd te uprzedzenia?
Polacy są coraz bardziej tolerancyjni, ale proces pozbywania się uprzedzeń i rasistowskich stereotypów trwa stosunkowo powoli. Dlatego – choć jest lepiej, niż było jeszcze kilkanaście lat temu, kochająca się para o dwóch różnych kolorach skóry musi liczyć się z wieloma negatywnymi komentarzami i uwagami na swój temat.

W takiej sytuacji była Patrycja, która poznała swojego chłopaka czarnoskórego chłopaka podczas programu wymiany kulturowej.

– W naszym przypadku nie było tak źle, bo mój chłopak mieszkał w innym kraju – zauważa Patrycja. – Ogólnie spotykaliśmy się bardzo rzadko, jednak już nawet świadomość, że jestem w związku na odległość z czarnoskórym chłopakiem, bardzo przeszkadzał moim znajomym i rodzinie. Rodzice zrobili mi oczywiście awanturę, kiedy tylko zobaczyli nasze wspólne zdjęcia. Nie są tolerancyjni, więc zareagowali tak okropnie, że wstydzę się o tym mówić. Moi znajomi patrzyli na mnie i ciągle pytali, „czy wiem, co robię”. Ostatecznie rozstaliśmy się z innych powodów, ale myślę, że gdyby tak się nie stało, rodzina i znajomi i tak zniszczyliby nasz związek – podkreśla dziewczyna.

Przejawy braku tolerancji
Jeśli zdecydujesz się na taki związek, musisz liczyć się z wieloma przejawami braku tolerancji wobec waszego związku. Justyna, dzisiaj już 23-letnia żona ciemnoskórego Michaela, wspomina to w ten sposób:

– Myślę, że młodzi ludzie, którzy są w takich związkach i chcą w nich pozostać, muszą przygotować się na wiele trudności i uzbroić w tzw. „grubą skórę”. To naprawdę nie jest proste. Ja słyszałam wielokrotnie okropne obelgi, Michael został raz pobity, straciliśmy niektórych przyjaciół. Część z naszej rodziny zerwała z nami kontakty, na szczęście rodzice z obu stron – nie. Wytrwaliśmy w naszym związku i dziś żyjemy dość spokojnie, ale nie ukrywam, że bywały koszmarnie trudne chwile, gdy zastanawialiśmy się, czy po prostu warto… – mówi Justyna.

Jak rozmawiać z rodzicami?
W przypadku pary nastolatków sprawa staje się o wiele trudniejsza – w grę wchodzi przecież konieczność przekonania rodziców, że ten związek naprawdę jest dla ciebie odpowiedni. Niektórzy młodzi ludzie postanawiają w tej sytuacji po prostu nie uświadamiać rodziców o tym, co się dzieje. Czy to dobry pomysł? Zdecydowanie nie.

Warto zauważyć, że rodzice prędzej i później i tak się dowiedzą – zobaczą zdjęcie, wpis na Facebooku, drobnostkę, która wskaże im na wasz związek. I wtedy z całą pewnością powstanie w nich żal, więc negatywne emocje zwiększą swoje natężenie.

Inną opcją jest postawienie rodziców przed „faktem dokonanym”. Taki sposób na przekazanie informacji o związku z czarnoskórym chłopakiem wybrała Iga (17l.)

– Moi rodzice już od dawna podejrzewali, że „coś” jest na rzeczy – zauważa Iga. – Chodziłam przecież na randki, wyglądałam na zakochaną. I rzeczywiście byłam – w czarnoskórym Adamie, który od urodzenia mieszka w Polsce. Stwierdziliśmy, że zachowamy się, jak gdyby nigdy nic i po prostu mój chłopak przyjdzie na obiad. Tak się stało, ale… to był błąd. Moi rodzice nie zrobili nam żadnej awantury, ale atmosfera była grobowa. Długiego kazania musiałam za to wysłuchać później…. Na szczęście, dzisiaj w pełni akceptują nasz związek.

Stawianie rodziców w takiej sytuacji może okazać się dla was bardzo złym rozwiązaniem – jeśli rodzice są bardzo uprzedzeni i stereotypowi, mogą nie zważać na obecność twojej sympatii i zareagować w zupełnie nieprzewidywalny sposób.

Spokojna rozmowa
Dobrym rozwiązaniem jest – jak zwykle, spokojna rozmowa z rodzicami. Przedstawienie im swojego punktu widzenia i po prostu szczerze wyjaśnienie sytuacji, czyli „Słuchajcie, zakochałam się. Mój chłopak jest wspaniały, zabawny i mądry. Chciałabym jednak was uprzedzić, że jest czarnoskóry.” Takie podejście pozwoli rodzicom przygotować się na wasze spotkanie i nabrać zrozumienia – zwłaszcza, jeśli zauważą waszą determinację.